อภิปรัชญากับปัญญาประดิษฐ์ : ตัวตน ความจริง และภาวะในโลกของ AI

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์นัยสำคัญและความสัมพันธ์ระหว่างอภิปรัชญา
และปัญญาประดิษฐ์ในแง่ของตัวตน ความจริง และภาวะในโลกของ AI? จากการศึกษาคำนิยามและมุมมอง
ที่เกี่ยวข้องกับมิติที่เป็นหัวใจหลักสำคัญของอภิปรัชญา (Metaphysics) ประกอบด้วย ตัวตน (Selfhood) ความจริง (Truth) และภาวะในโลก (Being in the World) รวมไปถึงการวิเคราะห์แนวคิดและนิยาม
ความเป็นมนุษย์ และความเป็นเครื่องจักรในบริบทของปัญญาประดิษฐ์ผ่านมุมมองทางอภิปรัชญา
เพื่อการทำความเข้าใจ และพิจารณาแนวทางในการอยู่ร่วมกับเทคโนโลยี

จากผลการศึกษา พบว่า เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในปัจจุบันเป็นปรากฎการณ์หนึ่งที่ท้าทาย
ต่อแนวคิดเชิงอภิปรัชญาดั้งเดิมทั้งในด้านตัวตน ความจริง และภาวะในโลก และแม้ว่าปัญญาประดิษฐ์
จะสามารถจำลองกระบวนคิดวิเคราะห์ได้อย่างซับซ้อน หรือความสามารถในการรับรู้และตัดสินใจ
จากการประมวลผลของข้อมูลขนาดใหญ่ แต่กระบวนการดังกล่าวเป็นเพียงการสร้างความจริง ตัวตน
และภาวะการมีอยู่ด้วยการจำลองความจริงเชิงตรรกะและสถิติข้อมูล โดยการประมวลผลข้อมูล
ผ่านชุดขั้นตอนคำสั่ง ตรรกะและเงื่อนไข หรืออัลกอริทึ่มที่มนุษย์ออกแบบมาเพื่อให้คอมพิวเตอร์สามารถเรียนรู้ วิเคราะห์ และตัดสินใจโดยอัตโนมัติ ทำให้ความจริงของ AI เป็นความจริงที่ถูกสร้างขึ้นจากกรอบ
ของอัลกอริทึม ไม่ใช่ความจริงในรูปแบบการรับรู้ หรือการมีประสบการณ์ของมนุษย์ที่มีความตระหนักรู้
การมีอยู่ได้ด้วยตนเอง ดังนั้น ความจริงของ AI อาจไม่สะท้อนความเป็นจริงแท้เสมอไป ขึ้นอยู่กับข้อมูล
และอัลกอลิทึมที่มนุษย์สร้างขึ้น รวมไปถึงตัวตนของ AI ที่ปัจจุบันยังเป็นเพียงการโครงสร้างของข้อมูล
มิได้มีเจตจำนงเสรี หรือมีความรู้สึกนึกคิดโดยตนเองได้อย่างมนุษย์ตามของอัตถิภาวนิยม (Existentialism) และในส่วนของภาวะในโลกของ AI เป็นภาวะของการรับรู้ผ่านการประมวลผลของโครงสร้างข้อมูล
มิใช่จิตสำนึกที่เกิดจากประสบการณ์เฉพาะตัว (Phenomenal Consciousness) ดังนั้น การพัฒนา
กรอบแนวคิดเชิงอภิปรัชญาที่สามารถอธิบายปรากฎการณ์ของปัญญาประดิษฐ์ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง รวมถึงการควบคุมความจริงและโลกเสมือนจริงที่สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์ให้อยู่บนพื้นฐานของความเหมาะสมเหมาะสมควบคู่ไปกับการพัฒนาอย่างสร้างสรรค์ เพื่อให้เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างสมดุลระหว่างมนุษย์และเทคโนโลยี